معرفی روش عکاسی کلودیون یا نگاتیو شیشه ای و مزایای آن

هنگامی که شما عکس پرتره خود را گرفتید، اکنون وقت آن است که از کمی پردازش هوشمندانه برای تبدیل عکس های سر و شانه (هدشات) خود به یک شاهکار ویکتوریایی استفاده کنید. تنها در چند مرحله شما می توانید به عکس های پرتره خود ظاهر قدیمی عکاسی قرن نوزدهم را بدهید. در این مطلب لنزک، ابتدا فرایند عکاسی کلودیون با شیشه های خیس کلودیونی را توضیح می دهیم، سپس به آموزش گام به گام شبیه سازی افکت آن پرتره ها در فتوشاپ می پردازیم.

معرفی روش عکاسی کلودیون یا نگاتیو شیشه ای و مزایای آن

روش یا فرایند عکاسی کلودیون (Collodion) که اغلب مترادف آن فرایند شیشه خیس کلودیونی یا فرایند شیشه کلودیون تَر (collodion wet plate process) را نیز می شنوید، سال ۱۸۵۱ توسط فردریک اسکات آرچر اختراع گردید. در این روش شیشه با محلول کلودیون پوشانده شده و همچنان که خیس یا تَر است در دوربین گذاشته شده و نوردهی انجام می گیرد، تصویر منفی یا نگاتیو روی این شیشه شفاف یا پشت نما تشکیل می گردد. روش شیشه خیس (wet plate) یا نگاتیو شیشه ای نسبت به روش کالوتایپ هنری فاکس تالبوت که بر نگاتیو های کاغذی تکیه داشت، همچنین نسبت به روش عکاسی داگرئوتایپ ساخت لوئی داگر که تنها یک عکس یگانه مثبت حاصل می کرد و قابلیت چاپ از روی نگاتیو وجود نداشت، برتری داشت.

روش کلودیون، به ویژه در مقایسه با روش عکاسی داگرئوتایپ مزیت های دیگری نیز داشت. به نسبت ارزان تر بود. صفحات شیشه ای از صفحات مسی دارای پوشش نقره ارزان تر بودند و به نسبت نگاتیو های کاغذی دوام بیشتری داشتند.